داستان های تصویری

علاقه مندی من به تولید داستان های مصور با خواندن و سپس ترجمه ی «کمدی منطق» شروع شد. داستان ها را برای مجله ی برهان ریاضی تولید کردم. آنها به گونه ای تاریخ مصور ریاضیات اند بدون پایبندی به تاریخ! آنچه در آنها مهم است جنبه های انسانی چگونگی توسعه ی مفاهیم است نه زمان شکل گیری، «کشف» یا «اختراع آنها». این داستان های مصور با نام مستعار «نادر گمنام» نوشته شده اند بنابراین بسیاری نمی دانند که خالق آنها کیست. اینکه «نادر گمنام» از کجا آمده است را می توانید در یادنامه ای که برای مارتین گاردنر نوشته ام بخوانید: من و مارتین یا مارتین و من .نقاشی های همه ی داستان ها با توضیح و سفارش من توسط سام سلماسی کشیده شده است. همه در برهان آموزش ریاضی به چاپ رسیده اند 

ابن سینا و ریاضیات اولین داستان مصور من و شروع همکاری با نقاش کار «سام سلماسی» بود. هنوز پخته نیست و همچنان که خواهید دید بیشتر کار را متن اشغال کرده است نه تصویر

نام دار بی نام داستان «کشف» اعداد گنگ است بدون اینکه نامی از کاشف آنها برده شود. این داستان بیش از هر کدام از کارهای دیگر عدم پایبندی من را به «تاریخ واقعی» نشان می دهد

ریاضیات در سه حرکت داستان دکتر محمودیان است و مربع های لاتین.  برای نوشتن آن با دانشگاهی که دکتر محمودیان اولین کنفرانس جدی زندگی علمی خود را در آن شرکت کرده بود تماس گرفتم. آنها علاوه بر پوستر کنفرانس دفترچه ای که شامل اسامی شرکت کننده ها بود را برای من فرستاند و من آنرا به دکتر محمودیان هدیه کردم. چهره ی ایشان در آن لحظه دیدنی بود. نام های روی آن دفترچه کوچک برای ایشان بسیار بیشتر از  نام، هر یک هنوز خاطره ای بود زنده

بی نهایت را به احترام پرویز شهریاری و براساس چند تا از نوشته های خود او نوشتم

داستان دکتر بهزاد و حدس معروف به حدس بهزاد که در دو قسمت نقطه، خط، رنگ (1) و نقط، خط، رنگ (2) منتشر شد. شاید این به تعبیری فنی ترین داستان مصوری باشد که نوشتم. برای متصل کردن داستان کودکی دکتر بهزاد  به بزرگسالی او و در نهایت به حدس بهزاد به نوعی مجبور شدم تعبیری شخصی از ریاضیات مربوط به داستان ارایه کنم

روح ریاضی داستان کوشیار گیلانی است و یک ریاضی دان چینی و اینکه چگونه ی ایده ی یکسانی در دو فکر مختلف در دو جای مختلف ظاهر می شود

همه چیز تغییر می کند ولی یک چیزهای مهمی ثابت می ماند

داستان امید علی کرمزاده