داستان های تصویری!

نهایت و بی نهایت را به احترام پرویز شهریاری و براساس چند تا از نوشته های خود او نوشتم. روی تصویر کلیک کنید و از خواندن و دیدن آن لذت ببرید! نقاشی ها از سام سلماسی است که در تولید همه ی داستان های تصویری با من همکاری کرد. برای هر داستان در قسمت تازه ها یه متن باز می کنم که اگه خدایی نکرده خواستید چیزی درباره آن بنویسید بتوانید. 

ریاضیات در سه حرکت داستان دکتر محمودیان است و مربع های لاتین.  برای نوشتن آن با دانشگاهی که دکتر محمودیان اولین کنفرانس جدی زندگی علمی خود را در آن شرکت کرده بود تماس گرفتم. آنها علاوه بر پوستر کنفرانس دفترچه ای که شامل اسامی شرکت کننده ها بود را برای من فرستاند و من آنرا به دکتر محمودیان هدیه کردم. چهره ی ایشان در آن لحظه دیدنی بود. نام های روی آن دفترچه کوچک برای ایشان بسیار بیشتر از  نام، هر یک هنوز خاطره ای بود زنده. اون کنفرانس خاص یه جای خارق العاده بوده با یه عالمه اسم بزرگ که بعضی از اون ها رو در داستان می بینین. 

 نقطه، خط، رنگ (۱) و نقط، خط، رنگ (۲) داستان دکتر بهزاد  است و حدس معروف به حدس بهزاد که در دو قسمت منتشر شد. شاید این به تعبیری فنی ترین داستان مصوری باشد که نوشتم. برای متصل کردن داستان کودکی دکتر بهزاد  به بزرگسالی او و در نهایت به حدس بهزاد به نوعی مجبور شدم تعبیری شخصی از ریاضیات مربوط به داستان ارایه کنم. نکته ی جالب اینجاست که با وجود اینکه کل ماجرا خیلی فنی است، خیلی زیبا و شسته رفته و قابل دنبال کردن در اومده. یادآوری اینکه فروتنی یکی از فضایل من است! 

روح ریاضی یا داستان کوشیار گیلانی شاید تنها داستان تصویری ای باشه که تولید کردم و از لحاظ تاریخی واقعا قابل استناد است. از شما چه پنهان که باقی داستان ها یه عالمه قسمت من در آوردی دارد. ولی این یکی اینقدر به تاریخ پایبند بود که در کنفرانسی که برای بزرگداشت کوشیار گذاشته بودند از آن استفاده شد. داستان خیلی شگفت انگیز است این که چه جوری دو تا آدم که با ۷۰۰ سال فاصله از هم زندگی می کردن تفکر ریاضی یکسانی داشتن و در عین حال نو آورانه بسیار شگفت انگیز است.